Fandom

Wiedźmińska Wiki

Ardal aep Dahy

3732strony na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Ardal aep Dahy - nilfgaardzki diuk, wielki kanclerz. Należał do wiernych stronników cesarza Fergusa var Emreisa, po jego obaleniu i zamordowaniu przez uzurpatora ukrywał przez pierwsze tygodnie w swoim pałacu syna obalonego cesarza Emhyra, któremu później pomógł bezpiecznie opuścić granice cesarstwa. Był jednym z przywódców opozycji dążącej do obalenia uzurpatora i osadzenia na tronie prawowitego cesarza Emhyra. Liczył że uda się nim łatwo sterować i prawdziwa władza będzie należeć do niego. Liczył też na to że Emhyr poślubi jego córkę Eilan w zamian za jego zasługi. W obu przypadkach mocno się przeliczył. W czasie przewrotu z jego willi wierne Emhyrowi oddziały uderzyły na pałac uzurpatora. Po wstąpieniu na tron Emhyr szybko pokazał że nie będzie niczyją marionetką, ci co próbowali go do czegoś zmusić wbrew jego woli szybko trafili na szafot. Ardal musiał się się pożegnać z ambicją władania cesarstwem zza pleców Emhyra. Ciągle liczył jednak że Emhyr poślubi jego córkę. W czasie II Wojny Północnej dowodził Grupą Armii 'Wschód'. Emhyr odtrącił jego córkę na rzecz ślubu z fałszywą Ciri. Z tego powodu, razem z innymi arystokratami z Nilfgaardu (Joachimem de Wettem, hrabią d'Arvy i hrabią Broinne), a także ze Stefanem Skellenem, zawiązał spisek, mający na celu usunięcie Emhyra i osadzenie na tronie cesarskim Morvrana Voorhisa. Emhyr dowiedział się o spisku za sprawą zdrajcy Berengara Leuvaardena. Otruty tuż przed bitwą pod Aldersbergiem, nie wiadomo czy na rozkaz cesarza czy też popełnił samobójstwo chcąc uniknąć upokarzającej śmieci zdrajców.

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

- Grupa "Wschód", Ardal aep Dahy - uśmiechnęła się lekko Cantarella. - Grupa "Verden", Joachim de Wett. Assire wysoko uniosła brwi.
- Ciekawe - powiedziała. - Dwaj książęta, obrażeni wykreśleniem ich córek z planów małżeńskich Emhyra. Nasz cesarz jest albo bardzo naiwny, albo bardzo sprytny.

Wieża Jaskółki

– Ja nie wyrzucam ci zdrady, Skellen, ja wydrwiwam twą naiwność i nieudolność w zdradzaniu. Bo dla kogóż to zdradzasz twego władcę? Dla Ardala aep Dahy i de Wetta, książątek, urażonych w ich chorobliwej dumie, znieważonych tym, że ich córeczki cesarz odtrącił, planując małżeństwo z Cintryjką. – A oni liczyli, że to z ich rodów wywiedzie się nowa dynastia, że to ich rody będą w cesarstwie pierwszymi, że rychło wyrosną nawet ponad tron! Emhyr jednym ruchem pozbawił ich tej nadziei, a wtedy oni postanowili poprawić bieg historii. Ze zbrojnym rokoszem nie są jeszcze gotowi, ale można przecież zgładzić dziewczynę, którą Emhyr przełożył nad ich córki.
Wieża Jaskółki

– Drogi koronerze Skellen – zabrzmiał z pudełka głos Vilgefortza. – Obraża mnie pan sądząc, że w wymianie chcę pana skrzywdzić. Wprost przeciwnie. Zamierzam być niezwykle hojny. Nie mogę panu zapewnić owej, jak to pan raczył nazwać, demokracji. Ale zagwarantuję panu pomoc materialną, wsparcie logistyczne i dostęp do informacji, dzięki którym przestanie pan być dla spiskowców narzędziem i sługusem, a stanie się partnerem. Takim, z którego osobą i zdaniem liczyć się będzie książę Joachim de Wett, diuk Ardal aep Dany, hrabia Broinne, hrabia d'Arvy i cała reszta błękitnokrwistych spiskowców. Co z tego, że to societas leonina? Owszem, jeśli łupem jest Cirilla, to lwią część łupu wezmę ja, jak mi się zresztą zdaje, zasłużenie.
Wieża Jaskółki

– A co ja mam powiedzieć? Ja, którym poparł tego szczeniaka Emhyra wtedy, w walce przeciw uzurpatorowi? Wszak to z mojej rezydencji kadeci ruszyli szturmować pałac! Wtenczas, mały krętacz, łaskawie patrzył na moją Eilan, uśmiechał się, komplementy prawił, a i za kotarą, wiem to, cycki jej ściskał. A teraz co... Inna cesarzowa? Taki afront? Taka obelga?
Pani Jeziora

- Zostawmy w spokoju procesy historyczne - rzekł pojednawczo zakatarzony. - Tych i tak nic nie powstrzyma. Na dziś zaś, wasza łaskawość wielki kanclerzu aep Dahy, jeśli mam jakieś zastrzeżenia przeciw osobie princa Voorhisa, to głównie dlatego, że jest to człek żelaznego charakteru, dumny i nieugięty, na którego niełatwo wpłynąć.
Pani Jeziora

- A jakże - zgodził się zakatarzony, trąbiąc w chustkę. - Panuje i żyje, ma się dobrze, tak na ciele, jak i na umyśle. Zwłaszcza tego drugiego nie sposób kwestionować po tym, jak pozbył się obu waszych łaskawości z Nilfgaardu wraz z tymi wojskami, które mogłyby być wam wierne. Jak pan chce tedy dokonać przewrotu, mości książę Ardalu, gdy lada moment przyjdzie panu iść do boju na czele Grupy Armii "Wschód"? A książę Joachim też już chyba powinien być przy swoich wojskach, przy Specjalnej Grupie Operacyjnej "Verden".
Pani Jeziora

W Aedirn zaś wieść o Brennie ku temu się przyczyniła, że zwaśnieni królowie Demawend i Henselt prawice sobie podali i wespół przeciw Nilfgaardowi wystąpili. Grupa Armii "Wschód", co pod wodzą diuka Ardala aep Dahy ku dolinie Pontaru maszerowała, czoła obu sprzymierzonym królom nie zdołała stawić. Wzmocnieni posiłkami z Redanii i gerylasami królowej Meve, którzy tył Nilfgaardowi okrutnie szarpali, Demawend i Henselt zagnali Ardala aep Dahy aż pod Aldersberg. Diuk Ardal bitwę chciał przyjąć, ale dziwnym losu zrządzeniem zachorował nagle, zjadłszy coś, kolki go chwyciły i biegunka miserere, tak i we dwa dni umarł był wśród boleści wielkich. A Demawend i Henselt nie mieszkając na Nilfgaardczyków uderzyli i tam, pod Aldersbergiem, gwoli, widać, historycznej sprawiedliwości, w walnej bitwie srodze ich rozbili, choć wciąż to przy Nilfgaardzie znaczna przewaga liczebna była.
Pani Jeziora

Więcej w Fandom

Losowa wiki