FANDOM


Borowa Klauza – osada w Przyrzeczu, skupiona wokół klauzy, czyli zapory zbudowanej na strumieniu. Zapora ta umożliwiała spiętrzanie wody i spławianie drewna z wyrębu, potrzebnego do wypalania węgla drzewnego. W osadzie znajduje się uboga karczma obsługująca drwali i flisaków. Stoi tu głaz upamiętniający miejsce kazania, które wygłosił Prorok Lebioda do swoich uczniów.

Dane z książek SapkowskiegoEdytuj

Strumyk, wzdłuż którego wędrowali, w górze szumiący na głazach i szypotach, w dole
rozlewał się szeroko, tworząc spory zalew. Przyczyniała się do tego drewniano-ziemna
zapora, przegradzająca nurt. Przy zaporze trwały jakieś prace, uwijała się tam grupa ludzi.

– Jesteśmy w Borowej Klauzie – rzekł Addario. – Konstrukcja, którą widzisz tam, w
dole, to jest właśnie klauza. Służy do spławiania drewna z wyrębu. Rzeczka, jak baczysz,
sama z siebie spławna nie jest, jest zbyt płytka. Wodę piętrzy się więc, gromadzi drewno, a
potem klauzę się otwiera. Powstaje duża fala, umożliwiająca spław. Sposobem tym
transportuje się surowiec do produkcji węgla drzewnego.

Sezon burz