FANDOM


Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

Zwróć raczej uwagę na tych trzech, którzy idą z tyłu, to są członkowie Rady. Fercart z Cidaris, Radcliffe z Oxenfurtu i Carduin z Lan Exeter.

Czas pogardy

– Co tu się dzieje, Carduin? Kto go postrzelił?

(...)

– Mówże składniej, Carduin!

– Nie będę tracił czasu na gadanie! Uciekam do Loxii, stamtąd natychmiast teleportuję się do Koviru.

Czas pogardy

– (...) Mój król, Esterad z Koviru, nie poprze żadnych agresywnych działań wobec cesarstwa Nilfgaardu! Kovir jest i pozostanie neutralny!

– Jesteś członkiem Rady, Carduin! A nie ambasadorem twego króla!

Czas pogardy

– Dziękujemy – skinęła głową Sheala de Tancarville. – Jeżeli panie pozwolą, ja rozpocznę. Pierwsze moje pytanie, droga Filippo, brzmi: dlaczego ja? Dlaczego mnie tu przywołano? Wielokrotnie odmawiałam wysuwania mej kandydatury do Kapituły, złożyłam rezygnację z fotela w Radzie. Po pierwsze, pochłania mnie moja praca. Po drugie, uważałam i nadal uważam, że są w Kovirze, Poviss i Hengfors inni, godniejsi tych zaszczytów. Zapytuję, dlaczego zaproszono tu mnie, a nie Carduina? Nie Istredda z Aedd Gynvael, Tugduala lub Zangenisa?

– Bo to mężczyźni – odrzekła Filippa. – Organizacja, o której mówiłam, ma zaś składać się wyłącznie z kobiet. Pani Assire?

Chrzest ognia

Dane z gry Wiedźmin 2 Edytuj

Pochodzący z Koviru Carduin był niegdyś możnym i wpływowym członkiem Rady Czarodziejów, znanym i szanowanym przez wszystkich władców Północy. Po upadku Rady po wydarzeniach na Thanedd nie szczędził wysiłków, by odbudować nadszarpniętą pozycję mistrzów magii.
W wyniku tego uczestniczył w brzemiennych w skutki obradach w Loc Muinne, podczas których garstka czarodziejów pragnących reaktywować Radę zmuszona została do przyjęcia patronatu króla Radowida. Od tego czasu Carduin znajdował się na królewskiej smyczy, całkowicie zależny od kaprysów i humorów szalonego władcy, któremu służył nie z szacunku, lecz strachu.
Duma czarodzieja kazała mu jednak robić przy tym dobrą minę do złej gry.