FANDOM




Chorab - jest postacią epizodyczną w grze Wiedźmin 2: Zabójcy Królów.

Mieszka w Bindudze - wsi położonej nieopodal faktorii Flotsam. Jest on wójtem wioski położonej na pograniczu Temersko-Aedirńskim.

Zna wiele legend i podań ludowych m.in.:

Monologi ChorabaEdytuj

- Jesteście już? wszyscy siedzą wygodnie? No to posłuchajcie. Nie tak dawno temu królowi Foltestowi urodziła się córka o imieniu Adda. Dziewczynka zmarła, ale pewien zły człowiek przeklął ją i nie pozwolił zaznać wiecznego spokoju. Adda odrodziła się jako strzyga. Nocami wychodziła z sarkofagu i, głodna ludzkiego mięsa, polowała na ulicach Wyzimy. Miasto zamarło w przerażeniu, a król wyznaczył nagrodę za odczarowanie córki. Wielu próbowało, ale wszyscy zawiedli. Wówczas do wyzimy przybył wiedźmin. Wysłuchał ludzi, obejrzał rany po szponach strzygi i mimo, że go ostrzegali przyjał zlecenie. Przez całą noc wiedźmin zmagał się z bestą. Zwodził ją, unikał kłów, parował jej wściekłe ataki. I chociaż był bliski śmierci, nie zamierzał zabijać. Strzyga po raz pierwszy zobaczyła tak wielką zaciekłość i człowieka. Poczuła siłę jego stalowej woli. Odstąpiła. Wiedźmini jak nikt znają się na odczynianiu czarów i uroków. I tamten śmiałek rónierz wiedział, jak zdjąć klątwę. Zamknął się w sarkofagu strzygi, obok trupa jej matki, i przeczekał całą noc, aż trzecie pianie koguta zdjęło zły czar i uczyniło ze strzygi królewnę. Jednak klątwa nie rozproszyła się od razu wiedźmin prawie zginął zaatakowany przez bestię w postaci dziewczyny. Krwiawiącego, znaleźli ludzie króla. Znaleźli równierz odczarowaną już, choć jeszcze słabującą na umyśle królewnę. W taki oto sposób Foltest odzyskał córkę. I takie oto rzeczy dzieją się pod słońcem i księżycem.

- Dawno temu do tego brzegu przybyli nasi ojcowie. Król nadał im ziemię pod warunkiem, że wykarczują las. Jak teraz, tak i wówczas puszcza była miejscem ciemnym i strasznym, jednak nasi ojcowie bardzo chcieli tu osiąść. Noce spędzali na rzecze. Z pokładu słyszeli Starucha i wycie wilkołaków. W dzień próbowali trzebić puszczę ogniem i toporem. Drzewa okazały się za wielkie i za twarde na aedirńską stal, a na ogień puszcza odpowiedziała, wysyłając coraz to nowe koszmary z kniei. Z osadnikami przypłyneła kapłanka, mądra kobieta, która rzekła im wreszcie, że ta ziemia nie należy do żadnego człowieka i nigdy się człowiekowi nie podda. Kapłanka zaprowadziła ludzi w knieję i pokazała im ołtarz Vejopatisa, dawnego boga. Wszyscy zrozumieli, ze tak kraina nigdy nie będzie ich, mogą co najwyżej osiedlić się na jej skraju. Nasi dziadowie pokłonili się Vejopatisowi i złożyli mu ofiary, a ten chronił ich przed puszczą i dał im rybną rzekę. Ustawili w lesie słupy, by po wsze czasy wyznaczyć granicę między tym, co ludzkie i nieludzkie. tak było, tak jest i tak będzie.

Zadania:Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki