Cintra
Z Wiedźmińska Wiki
| ||||||||||||||||||
Emhyr var Emreis zamierzał przekształcić zdobyte królestwo w krainę piękna, taką jak Toussaint.
Spis treści |
[edytuj] Znani obywatele
[edytuj] Krainy
[edytuj] Ważniejsze miasta i warownie
[edytuj] Cintra przed wojną
| ||||||||||||||||||||
[edytuj] Cintra po I Wojnie Nilfgaardu z Nordlingami
Cintra utraciła niepodległość po I wojnie Nilfgaardu z Nordlingami i stała się wraz z Górnym Sodden oraz Attre prowincją nilfgardzką o nazwie Cintra. Tymczasowym namiestnikiem prowincji był nilfgaardzki marszałek Menno Coehoorn. Emhyr zamierzał przekształcić to państwo w bogatą krainę. Większość mieszkańców uciekła za Jarugę, do Temerii i Redanii . Jednocześnie w armii temerskiej istniał korpus cintryjski, złożony z uciekinierów z ojczyzny, dowodzony przez marszałka Vissegerda. Oddział ten przeszedł jednak na stronę Nilfgaardu(Po tym jak ogłoszono że Ciri jest w Nilfgaardzie i ma zamiar wyjść z Emhyra) i w bitwie pod Brenną walczył przeciwko Nordlingom.
[edytuj] Cintra po II Wojnie Nilfgaardu z Nordlingami
Po II wojnie Nilfgaardu z Nordlingami Cintra odzyskała niepodległość, lecz była ona iluzoryczna gdyż, interesy w nim miały państwa północne oraz magiczki z Loży, przez co się prześcigano w sposobach na ingerowanie w losy tego państwa. Poza tym była państwem bluszczowym, całkowicie uzależnionym od Nilfgaardu, za sprawą mariaży Emhyra z fałszywą Ciri.
[edytuj] Dane z książek Sapkowskiego
Dotyczące położenia:
- Aha. A tu... Tu jest Cintra. Tak?
- Tak. Na południe od Zarzecza i Sodden. Tędy, o, płynie rzeka Jaruga, wpadająca do morza właśnie w Cintrze. Kraj ten, nie wiem, czy wiesz, jest obecnie opanowany przez Nilfgaardczyków...
Krew elfów, str. 250-251
Opis względem miasta okolic prefektury Amarillo, a dokładniej wioski Zazdrość:
Najprostsza droga do Cintry paradoksalnie nie wiedzie prosto na północ, bo przeszkadzają bezdroża i bagniste pojezierza. Najpierw trzeba by skierować się ku miastu Forgeham, a później jechać na północny zachód, do Metinny, stolicy identycznie nazywającego się kraju. Potem należałoby jechać przez równinę Mag Deria, kupieckim szlakiem aż do miasta Neunreuth. Dopiero stamtąd skierować się trzeba na szlak północny, wiodący doliną rzeki Yeleny. Stamtąd już łatwo trafić: szlakiem bez przerwy ciągną oddziały i transporty wojskowe, przez Nazair i Schody Marandalu, przełęcz wiodącą na północ do Doliny Marandal. A Dolina Marandal to już Cintra.
Wieża jaskółki, str. 55
Wygląd po najeździe Nilfgaardczyków:
Miasto płonęło.
Wąskie uliczki, wiodące ku fosie, ku pierwszemu tarasowi, ziały dymem i żarem, płomienie pożerały ciasno skupione strzechy domostw, lizały mury zamku. Od zachodu, od strony bramy portowej, narastał wrzask, odgłosy zajadłej walki, głuche, wstrząsające murem uderzenia taranu.
Krew elfów, str. 5
| Władcy Cintry | | ||
|---|---|---|---|
| Cerbin • Correl • Coram I • Coram II • Corbett • Dagorad • Calanthe • Roegner • Eist Tuirseach • | |||
| Królowe | |||
| Becca z Nazairu • Eschiva z Sodden • Rigoberta z Lyrii • Fiona z Temerii • Elen z Kaedwen • Adalia • Calanthe • "Cirilla" | |||
| Inni członkowie dynastii cintryjskiej | |||
| Cirra • Pavetta • Cirilla | |||
