Czop

Mikula solidniej uchwycił pręt obcęgami i obrócił go w żarze.
- Dmij, Czop! - rozkazał.
Czeladnik zawisł na dźwigni miecha. Jego pucołowata twarz błyszczała od potu.
Droga, z której się nie wraca, w zbiorze Coś się kończy, coś się zaczyna, str.

Mikula skurczył się, odruchowo kryjąc głowę w ramiona. Cios nie był jednak przeznaczony dla niego. Brzeszczot ugodził Czopa w szyję i wciął się skośnie, głęboko, druzgocąc obojczyk i kręgi. Chłopiec runął plecami na ścianę kuźni, zatoczył się na słup przy drzwiach i zwalił się na ziemię, w samym wejściu.
Droga, z której się nie wraca, w zbiorze Coś się kończy, coś się zaczyna, str.