FANDOM


Demawend, odwrócony, patrzył na tarcze herbowe na ścianie halli, uśmiechając się lekceważąco, zupełnie jakby to nie o jego królestwo toczyła się właśnie gra. Demawend podczas Pokoju Cintryjskiego[1]
Demawend III – król Aedirn, syn Virfurila.

Polityka i wygląd Edytuj

Władca dość okrutny i zawistny, aczkolwiek również dość inteligentny i znający się na taktyce wojennej, potrafił przewidzieć posunięcia Emhyra var Emreis. Był radykalnie nastawiony wobec elfów. Zwolennik karnych ekspedycji w Dol Blathanna. Toczy nieustanne spory z królem Kaedwen - Henseltem - o Górne Aedirn, nazywane przez Henselta Dolną Marchią.

Z opisów w książce można jednoznacznie wywnioskować, że był dość grubym mężczyzną.

W grze Wiedźmin 2 Edytuj

W grze, inaczej niż w książce, przedstawiony jako król nieudolny.

Według Sheali de Tancarville za jego panowania Aedirn znaczenie osłabło. Loża Czarodziejek uznała go za najsłabszego władce Północy, więc zleciła jego zabójstwo, żeby potem zmaniuplować jego syna i przejąć jego królestwo przez marionetkową władczynię Saskię.

Tuż przed wydarzeniami z gry, Demawend zostaje zamordowany przez Letho w czasie rejsu po Pontarze. Towarzyszył mu mistrz Abelard z Hagge i mistrz łuczniczy Tybalt z Vengerbergu, a także cała świta dworska w postaci gwardii i błaznów. Po jego śmierci królestwo Aedirn pogrążyło się w chaosie, a walki o władzę podejmuje się jego syn, Stennis.

Według gry jego oficjalny tytuł to „Demawend III" i był szesnastym królem Aedirn.

Ciekawostki Edytuj

  • Dosyć luźno obnosił się z życiem oraz cierpieniem innych (torturował kapłana głoszącego proroctwo Ithlinne, tylko żeby się dowiedzieć czy kapłan został przekupiony przez Nilfgaard).
  • Najwyższy szczyt Iranu w górach Elburs nazywa się Demawend.
  • W Wieży Jaskółki Dijkstra wspomina, że po podbiciu Aedirn przez Nilfgaard był goszczony przez Radę Regencyjną w Tretogorze.

GaleriaEdytuj