FANDOM


Opisy z książek i gier


Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

Makijaż to wynalazek elfek. Wiele pożytecznych rzeczy przejęliśmy od Starszego Ludu. Cholernie mało dając w zamian.
Krew elfów

W górze rzeki zobaczyliśmy ich miasta, tak delikatne, jakby utkane z porannej mgły, z której się wyłaniały. Wydawało się nam, że znikną za chwilę, że ulecą z wiatrem, który marszczył powierzchnię wody. Były tam pałacyki, białe jak kwiaty nenufaru. Były wieżyczki, zdające się być uplecione z bluszczu, były mosty, zwiewne jak płaczące wierzby. I były inne rzeczy, dla których nie znajdowaliśmy imion i nazw. A mieliśmy już przecież imiona i nazwy dla wszystkiego, co w tym nowym, odrodzonym świecie widziały nasze oczy. Nagle, gdzieś w odległych zakątkach pamięci, odnajdywaliśmy nazwy dla smoków i gryfów, dla syren i nimf, dla sylfid i driad. Dla białych jednorożców, które o zmierzchu piły z rzeki, schylając ku wodzie swe smukłe głowy. Wszystkiemu nadawaliśmy nazwy. I wszystko stawało się bliskie, znane, nasze. Oprócz nich. Oni, choć tak do nas podobni, byli obcy, tak bardzo obcy, że długo nie umieliśmy dla obcości tej znaleźć imienia.
Hen Gedymdeith, Elfy i ludzie

Krew elfów

- Elfy! – parsknął Yarpen. – Jeżeli chodzi o ścisłość, one akurat są tu takimi samymi przybłędami jak i wy, ludzie, choć przybyły na swoich białych okrętach dobre tysiąc lat przed wami. Teraz to na wyprzódki pchają się z przyjaźnią, teraz to jesteśmy bracia, teraz to zęby szczerzą, gadają: „my, pobratymcy”, „my, Starsze Ludy”. A dawniej, kur… Hm, hm… Dawniej to świszczały nam ich strzały koło uszu (…)
Krew elfów

Elfy są długowieczne, Ciri. Według naszej miary czasu, prawie nieśmiertelne. (...) ale wyłącznie ich młodzież jest płodna, tylko młodzież może mieć potomstwo.
Krew elfów

W komandach Scoia'tael biją się elfy trzydziesto - czterdziestoletnie. Ale one żyją po trzysta lat! One mają czas, my go nie mamy!
Krew elfów

Obaj (...) byli zakutani w szare elfie opończe. On sam nosił otrzymany od driad kubrak z ulubionym przez elfy liściastym motywem, siedział na koniu z typowo elfim rzędem i charakterystycznie zdobionymi tręzlami.
Chrzest ognia

- A i owszem - potwierdził zapalczywie krasnolud. - (...) Przyznam, że trochę też i duma mnie rozpiera, żeśmy mądrzejsi od pyszałków elfów. (...) Elfy przez parę setek lat udawały, że was, ludzi, wcale nie ma. (...) A gdy się okazało, że to nic nie daje, nagle ocknęły się i złapały za broń. Postanowiły zabijać i dać się pozabijać. A my, krasnoludy? Myśmy się przystosowali - Nie, nie daliśmy się wam podporządkować (...). To myśmy was sobie podporządkowali. Ekonomicznie.
- Prawdę powiedziawszy - odezwał się Regis - wam było łatwiej się przystosować niż elfom. Elfów integruje ziemia, terytorium. Was integruje klan. Gdzie klan, tam ojczyzna. Gdyby nawet jakiś szczególnie krótkowzroczny król zaatakował Mahakam, zalejecie kopalnie i bez żalu powędrujecie gdzie indziej. W inne, odległe góry. A choćby i do ludzkich miast.

Chrzest ognia

Elfy, znudzone znudzonymi elfkami, biorą się za zawsze chętne ludzkie kobiety, znudzone elfki oddają się z perwersyjnej ciekawości zawsze pełnym wigoru i werwy ludzkim samcom. I dzieje się coś, czego wytłumaczyć nie potrafi nikt: elfki, które normalnie mają owulację raz na dziesięć, dwadzieścia lat, spółkując z człowiekiem zaczynają owulować przy każdym silnym orgazmie. Zadziałał jakiś ukryty hormon, może kombinacja hormonów. Elfki rozumieją, że dzieci mogą mieć w praktyce tylko z ludźmi. To elki sprawiły, że nie eksterminowaliśmy was, gdy jeszcze byliśmy silniejsi. A potem już wy byliście silniejsi i zaczęliście eksterminować nas. Ale w elfkach wciąż mieliście sprzymierzeńców. To one były orędowniczkami współżycia, współpracy i współistnienia... i nie chciały się przyznać, że w gruncie rzeczy chodzi o współspanie.
Wieża Jaskółki

– Mówisz naszym językiem doskonale – wyjaśnił spokojnie. – Ale to jednak dla ciebie język obcy. Poza tym ty używasz hen llinge, a one ellylon. Różnice nie są wielkie, ale są.
– Ciebie rozumiem. Każde słowo.
– Ja w mowie z tobą używam hen llinge. Języka elfów z twego świata.

Pani Jeziora

Ciri widziała już takie uzębienie, bardzo białe, bardzo drobne i bardzo nieludzkie, równe jak spod strychulca, pozbawione kłów.
Pani Jeziora


Dane z glosariusza z gry komputerowej "Wiedźmin" Edytuj

To jedna z najstarszych ras, młodsza tylko od gnomów. Elfy bardzo wcześnie stworzyły wspaniałą cywilizację i dzisiaj na elfich ruinach stoją ludzkie miasta, takie jak Wyzima albo Oxenfurt. Słyną z uzdolnień magicznych, ale elfia magia różni się od ludzkiej. Elfy żyją bardzo długo, ale w młodym wieku tracą zdolność do płodzenia potomstwa i rozmnażają się znacznie wolniej niż ludzie. Z tego powodu zostały pobite i straciły prymat nad światem. Obecnie istnieją tylko dwie enklawy tej rasy: Góry Sine, gdzie elfy żyją w niedostatku i wymierają, oraz Dol Blathanna, Dolina Kwiatów, rządzona przez czarodziejkę Enid an Gleanna. Dolina Kwiatów jest krajem marionetkowym, silnie uzależnionym od Nilfgaardu.

Elfy opowiadają historię Lary Dorren i Cregana z Lod - ludzkiego czarodzieja i elfiej czarodziejki, pierwszej pary kochanków pochodzących z dwóch różnych ras. Elfy twierdzą, że związek Lary i Cregana był dowodem na możliwość pokojowej koegzystencji między rasami. Ale ludzie zdradziecko zabili czarodzieja i doprowadzili do wygnania Lary. W ten sposób, wedle elfów, po raz pierwszy ujawniły się wrogość, zaborczość i agresja ludzi. Te cechy „barbarzyńców” sprawiają, że współżycie z rasą ludzką jest niemożliwe, a śmierć Cregana i wygnanie Lary zapoczątkowały ciągnącą się do dzisiaj wojnę.

Ludzie opowiadają swoją wersję historii o Larze Dorren i Creganie z Lod, która różni się od elfiej opowieści. Elfka i człowiek związali się tuż po Koniunkcji Sfer i pojawieniu się ludzi. Legendarni kochankowie byli symbolem pokojowego współżycia dwóch ras do czasu, kiedy zazdrosne o Larę elfy zdradziecko zabiły „barbarzyńcę”, który ośmielił się związać z ich kobietą. W tej wersji legendy Lara przedstawiana jest jako wiedźma, a śmierć Cregana zapoczątkowała serię zdrad i knowań wymierzonych w ludzi. Współczesna wrogość między rasami wynika więc z winy elfów.

Elfy nie mówią o swojej wierze w obecności ludzi, gdyż uważają, że barbarzyńcy nie są w stanie pojąć filozoficznych i mistycznych niuansów ich religii. Ludzi z kolei nie obchodzą wierzenia elfów. Wiadomo jednak, że część elfów wierzy w Dana Meadbh, boginię matkę, która wydaje się być aspektem Melitele.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki