Fandom

Wiedźmińska Wiki

Essi Daven

3896stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze9 Udostępnij


Essi Daven, pseudonim Oczko - słynna trubadurka, przez przyjaciół nazywana Pacynką, występująca na zaręczynach syna kupca Drouharda w Bremervoord. Bliska znajoma Jaskra, który nazywał ją Pacynką. Autorka wielu znakomitych ballad i pieśni. Nieszczęśliwie zakochana w wiedźminie Geralcie, mediatorka w licznych sporach pomiędzy nim a księciem Aglovalem. Doskonale znała starszą mowę. Umiera na ospę podczas epidemii w Wyzimie, cztery lata po wydarzeniach opisanych w opowiadaniu "Trochę poświęcenia".

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

Ponad pół setki ludzi (...) przysłuchiwało się dźwięcznej i melodyjnej balladzie, śpiewanej przez dziewczynę w skromnej niebieskiej sukience, siedzącej na podwyższeniu z lutnią opartą o kolano. Dziewczyna nie mogła mieć więcej niż osiemnaście lat i była bardzo szczupła. Jej włosy, długie i puszyste, miały kolor ciemnego złota.
Trochę poświęcenia

W milutkiej i sympatycznej, ale niczym szczególnym nie wyróżniającej się twarzyczce płonęło bowiem ogromne, piękne, błyszczące, ciemnoniebieskie oko, od którego nie sposób było oderwać spojrzenie. Drugie oko Essi Daven było przez większą część czasu nakryte i zasłonięte złocistym lokiem, opadającym na policzek. Lok ów Essi co pewien czas odrzucała szarpnięciem głowy lub dmuchnięciem, a wówczas okazywało się, że drugie oczko Oczka w niczym nie ustępuje pierwszemu.
Trochę poświęcenia

Zbliżył się, oparł o poręcz tuż obok niej. Czuł bijące od niej ciepło, lekki zapach werbeny. Lubił zapach werbeny, chociaż zapach werbeny nie był zapachem bzu i agrestu.
Trochę poświęcenia

- Domniemywam - rzekł wiedźmin, panując nad głosem - że znasz ją bardzo dobrze.(...) - Głupi jesteś - bard przeciągnął się, podłożył obie dłonie pod kark - Znam Pacynkę prawie od dziecka. Jest dla mnie... no... Jak młodsza siostra.
Trochę poświęcenia

Wiedźmin był zaskoczony nie mniej niż syrenka, chociaż mógł przypuszczać, że wykształcona i oczytana Essi, lepiej od niego zna Starszą Mowę, język elfów, którego pewnej wersji używały syreny, morszczynki i nereidy. Jasne też powinno być dla niego, że śpiewność i skomplikowana melodyka mowy syren, która dla niego była utrudnieniem, dla Oczka była ułatwieniem.
Trochę poświęcenia

- Ja też ledwie cię znam - wybuchnęła, przerywając mu. - I co z tego? Kocham Cię. Nic na to nie mogę poradzić. Nic.
- Essi!
- Tak. Kocham cię, Geralt. Jest mi wszystko jedno, co pomyślisz. Kocham cię od momentu, w którym cię zobaczyłam, tam, na zaręczynowym przyjęciu...

Trochę poświęcenia

O tym, że cztery lata później Oczko umarła na ospę podczas szalejącej w Wyzimie epidemii? O tym, jak on, Jaskier, wyniósł ją na rękach spomiędzy palonych na stosach trupów i pochował daleko od miasta, w lesie, samotną i spokojną, a razem z nią, tak, jak prosiła, dwie rzeczy - jej lutnię i jej błękitną perłę. Perłę, z którą nie rozstawała się nigdy.
Trochę poświęcenia

Nie omijała i lżejszych pozycji ze świątynnej biblioteki. Z wypiekami na twarzy pochłonęła 'Igraszki' markiza La Creahme i 'Królewskie damy' Anny Tiller'. Czytała 'Niedole miłowania i 'Czas księżyca', zbiory poezji słynnego trubadura Jaskra. Popłakała się przy subtelnych, tchnących tajemnicą balladach Essi Daven, zebranych w małym, ślicznie oprawionym tomiku, noszącym tytuł 'Błękitna perła'.
Krew elfów


Dane z innych źródeł Edytuj

Lutnia, i to wszystko Edytuj

Essi jest jedną z głównych bohaterów opowiadania "Lutnia, i to wszystko" autorstwa Marii Galiny.

Essi i Jaskier przebywają w Cintrze, gdzie Oczko ma zamiar wyjść za zamożnego mistrza kupieckiego, Holma. Gdy dwoje trubadurów spaceruje na plaży, Pacynka zwierza się przyjacielowi, że wychodzi za kupca nie z miłości, lecz z chęci ustatkowania się, założenia rodziny. W drodze do portu, gdzie pracuje narzeczony Essi, widzą brudny, odrapany holk płynący powoli w kierunku przystani.

Gdy bardowie dochodzą do Holma, ów wita się z Essi i pozdrawia Jaskra. Po krótkiej rozmowie Oczko odciąga poetę od narzeczonego, gdyż, jak twierdzi, Holm ma dużo pracy, w której nie należy mu przeszkadzać - odrapany holk dopłynął już do portu. Holk nosił nazwę Catriona...

SHBokgCB5mE.jpg
Nazajutrz, podczas gdy Jaskier zwiedzał miasto, Essi była w domu swego narzeczonego, przymierzając suknię ślubną, wykonaną z zerrikańskiego jedwabiu. Czynność przerwał Jaskier, wbiegając do jej pomieszczenia, każąc jej natychmiast uciekać z miasta, w którym rozpoczęła się epidemia. Essi pobiegła do pokoju Holma, gdzie narzeczony konał w łóżku. Pochwalił jej charakter, usposobienie oraz urodę, po czym skonał na jej oczach.

Uciekając z miasta, Jaskier i Oczko ratują małą dziewczynkę przed śmiercią, oddając ją odjeżdżającemu doktorowi - który jednak dwóch bardów ze sobą nie zabrał. Później natykają się na grupę oszalałych w wyniku zarazy wyrostków, którzy nakłaniają ich do zaśpiewania piosenki. Pacynka z Jaskrem odśpiewują słynny "Duet Cyntii i Vertverna", fragment jednej z ballad Jaskra. Tuż po zakończeniu, Essi mdleje.

Jaskier niesie przyjaciółkę do miejskiego szpitala, gdzie, zostało już tylko dwóch medyków - Iola i chirurg Rusty. Oboje lekarzy twierdzi, że na gorączkę krwotoczną nie ma lekarstwa. Gdy Rusty zaczyna słabnąć, Jaskier wychodzi ze szpitala, po czym wynosi Essi z miasta.

Na leśnej polanie za miastem, nad brzegiem strumyka, Pacynka umiera w spokoju. Jaskier chowa ją razem z dwoma przedmiotami, z którymi jego przyjaciółka nigdy się nie rozstawała - jej lutnię oraz naszyjnik z błękitnej perły.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki