Golem

- Smoki nie są wrogami człowieka - wtrącił Geralt. Czarodziejka spojrzała na niego i uśmiechnęła się. Wyłącznie wargami. - W tej kwestii - powiedziała - zostaw ocenę nam, ludziom. Ty, wiedźmin, nie jesteś od oceniania. Jesteś od roboty. - Jak zaprogramowany, bezwolny golem? - Twoje, nie moje porównanie - odparła zimno Yennefer. - Ale cóż, trafne.
Miecz przeznaczenia, str. ?

- Narobi sobie kłopotów - syknęła. - Oj, narobi. Uważaj, Geralt. Nie myśl, że jeśli przyjdzie co do czego, a ty nie wykażesz rozsądku, to będę cię bronić. - Bez obaw - uśmiechnął się. - My, to znaczy wiedźmini i bezwolne golemy, działamy zawsze rozsądnie. Jednoznacznie i wyraźnie wytyczone są bowiem granice możliwości, między którymi możemy się poruszać.
Miecz przeznaczenia, str. ?

- Wiedźminie - odezwał się nagle Trzy Kawki. - Chcę ci zadać jedno pytanie. - Zadaj. - Czemu nie zawrócisz? Wiedźmin przez chwilę przyglądał mu się w milczeniu. - Naprawdę chcesz to wiedzieć? - Chcę - powiedział Trzy Kawki zwracając ku niemu twarz. - Jadę z nimi, bo jestem bezwolny golem. Bo jestem wiecheć pakuł gnany wiatrem wzdłuż gościńca. Dokąd, powiedz mi, mam pojechać? I po co? Tutaj przynajmniej zebrali się tacy, z którymi mam o czym rozmawiać. Tacy, którzy nie przerywają rozmowy, gdy podchodzę. Tacy, którzy nawet nie lubiąc mnie, mówią mi to w oczy, nie rzucają kamieniami zza opłotków. Jadę z nimi z tego samego powodu, dla którego pojechałem z tobą do flisackiej oberży. Bo jest mi wszystko jedno. Nie mam miejsca, do którego mógłbym zmierzać. Nie mam celu, który powinien znajdować się na końcu drogi.
Miecz przeznaczenia, str. ?

- W więzieniu? Słyszałem, że Yennefer jest wspólniczką Vilgefortza. - Jest jego więźniem. Zauroczona i zahipnotyzowana, zaprogramowana jak golem dokona zamachu. Po czym popełni samobójstwo.
- ?, str. ?

Marti Sodergren doszła do siebie po przebytym kryzysie i choć blada jak śmierć, sztywna i nienaturalna w ruchach jak golem, czarowała sprawnie i efektywnie.
- ?, str. ?