Fandom

Wiedźmińska Wiki

Iskra

3742strony na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze2 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Iskra.jpg

Iskra, JustAnor

Iskra; grafika Rivia.jpg

Iskra; grafika Rivia

Iskra; grafika Anna "Anay" Przybyłowicz.jpg

Iskra; grafika Anna "Anay" Przybyłowicz

Aenyeweddien
(elf. Dziecię ognia) zwana Iskrąelfka wygnana ze swojej ojczyzny, członkini Bandy Szczurów o bujnych, ciemnych włosach. Iskra ma wielkie, błyszczące oczy w kształcie migdałów i nosi liczne ozdoby z klejnotami. Ma diamentowy kolczyk w skrzydełku nosa. Jej ubiór to wiśniowy kaftan z brokatowym wzorem. Sypia z Giselherem. Zabita wraz z pozostałymi Szczurami przez Bonharta.

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

Ale Szczury już wdzierały się i tamtędy – z zaplecza wyskoczyła nagle ciemnowłosa dziewczyna w bajecznie kolorowym stroju.
Czas pogardy

Ciri wzdrygnęła się, patrząc w wielkie ciemne oczy o kształcie migdałów, widząc odsłonięte w uśmiechu zęby, tak drobne, że uśmiech ten wyglądał upiornie. To nie były ludzkie oczy ani ludzkie zęby. Wielobarwna dziewczyna była elfką.
Czas pogardy

Ciri przywarła twarzą do grzywy i puściła się za nią. Tuż obok przegalopowała Iskra. Pęd rozwiewał jej piękne ciemne włosy, odsłaniając małe, szpiczasto zakończone ucho ozdobione filigranowym kolczykiem.
Czas pogardy

Tą, która nad ranem wyciągnęła strzałę i opatrzyła ranę, była Aenyeweddien.
Giselher nigdy nie dowiedział się, dlaczego elfy skazały Aenyeweddien na banicję, za jakie przewiny skazały ją na śmierć – bo dla wolnej elfki wyrokiem śmierci była sa­motność w wąskim pasie ziemi niczyjej, dzielącym Wolny Starszy Lud od ludzi. Samotna elfka musi zginąć. Jeśli nie znajdzie towarzysza.
Aenyeweddien znalazła towarzysza. Jej imię, znaczące w wolnym przekładzie „Dziecię ognia”, było dla Giselhera za skomplikowane i za poetyczne. Nazywał ją Iskrą.

Czas pogardy

Wielkooka i kolorowa Iskra, wiotka i zwiewna w tańcu, szybka i mordercza w walce, o wąskich wargach i drobnych elfich ząbkach.
Czas pogardy

Szybko wybiła obcasami takt. Bęben powtórzył, basetla i szałamaja zawtórowały. Melodię podchwyciły fujarki i gęśle, prędziutko komplikując, wyzywając Iskrę do zmiany kroku i rytmu. Elfka, kolorowa i lekka jak motyl, dopasowała się z łatwością, zapląsała. Wieśniacy zaczęli klaskać.
Czas pogardy

Była jak zwykle obwieszona klejnotami, diamentowy kolczyk miała nawet w skrzydełku nosa. Nie nosiła skóry, lecz wiśniowy kaftanik z brokatowym wzorkiem, już na tyle słynny, by być ostatnim krzykiem mody wśród złotej młodzieży z Thurn.
Wieża Jaskółki


Członkowie Szczurów Edytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki