Fandom

Wiedźmińska Wiki

Kovir i Poviss

3739stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze2 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Królestwo Koviru i Poviss
Stolica letnia Pont Vanis
Stolica zimowa Lan Exeter
Ustrój polityczny monarchia
Głowa państwa król Esterad Thyssen, królowa Zuleyka
król Tankred Thyssen (według gry Wiedźmin 3)
Jednostka monetarna marka kovirska, bizant Poviss
Język urzędowy Język Wspólny
Herb Herb Królestwa Koviru i Poviss
herb, przez króla Baldwina zatwierdzony: tarcza czterodzielna, w pierwszym polu czerwonym srebrna ręka zbrojna Thyssenidów, we wtórym polu srebrnym pasy lewoukośne, na ich tle pal czarny (księstwo Poviss), w trzecim polu srebrnym ostrza błękitne w górę (księstwo Naroku), w czwartym polu czerwonym pół srebrnego orła
Herb historyczny
Historyczny herb Koviru i Poviss
wariant 1.
Historyczny herb Koviru i Poviss
wariant 2.
herb z redańskim orłem i kaedweńskim jednorożcem
Flaga

Flaga Koviru i PovissPrzypuszczalna flaga Koviru i Poviss

OrteliusKovir.png

Królestwo Koviru i Poviss na Mapie Orteliusa

Kovir i Poviss - krainy leżące na północy nad Zatoką Praksedy, największy światowy eksporter kopalin, czerpiący olbrzymie zyski z handlu.W Poviss znajduje się siedziba wiedźmińskiej szkoły kota.

Religia Edytuj

W kraju jest wyznawany kult proroka Lebiody - jego Dobra Księga jest czytywana przez rodzinę królewską.

Gospodarka Edytuj

Kovir jest najbogatszym królestwem północy. Żyje z wydobycia różnych rud metali (głównie szlachetnych), soli, produkcji szkła oraz wysoce rozwiniętego handlu na skale światową. Większość państw północy jest uzależnionych od Kovirskich towarów, co zapewnia ogromne zyski królestwu. Towary wykonywane w Kovirze i Poviss słyną z wysokiej jakości - m.in. broń, która ustępują tylko wyrobom mahakamskim. Kovir jest prawdziwym mocarstwem gospodarczym (i nie tylko), z którym musi się liczyć nawet Cesarstwo.

Siły zbrojne Edytuj

O siłach zbrojnych Koviru i Poviss wiemy bardzo niewiele, przed laty było ich 25 tys. głównie najemników i elitarnych żołnierzy. Było to jednak w okresie wojny nie wiadomo jaka armia jest utrzymywana w czasie pokoju.

Kultura i nauka Edytuj

Kovirczycy są wykształconym narodem. Żyją tu głównie znakomici kupcy i rzemieślnicy którzy wysoce cenią sobie jakość towaru i wielkość swego majątku.Wykształciło się tu wielu znanych naukowców, poetów, pisarzy, lekarzy i innych inteligentów, co dobrze świadczy o królestwie. Z Koviru pochodzi też wielu znanych i szanowanych czarodziejów.

Historia Edytuj

Niegdyś Radowid I Wielki, król Redanii podarował te kraje swemu znienawidzonemu bratu Trojdenowi i zaleciwszy, by nie pojawiał się on więcej na dworze w Tretogorze, uczynił go hrabią apanażystą, nieponoszącym jednak żadnych ciężarów czy powinności lennych. Stan ten utrzymywał się przez lata, a do Koviru i Poviss ciągnęły zastępy ludzi, czasem wyjętych spod prawa, ale także niedocenianych uczonych, techników, wierzących w możliwość zbudowania wymyślonych przez siebie maszyn, kupców niebojących się ryzyka i geologów oraz górników. Zwłaszcza ci ostatni bardzo przysłużyli się Kovirowi, odkrywając olbrzymie złoża wszelkich kopalin, dzięki którym Kovir i Poviss stały się bogate. Na te zyski połaszczył się wreszcie Radowid III Śmiały, co spowodowało krótką wojnę Redanii i Kaedwen z Kovirem, zakończoną miażdżącym zwycięstwem tego ostatniego. Wtedy też podpisano Pierwszy Traktat Exeterski, z preambułą Mare Liberum Apertum czyniący morze wolnym dla handlu. Był to pierwszy i ostatni konflikt, w który zaangażowało się to ceniące neutralność królestwo. Wspomogło ono jednak za czasów panowania Esterada Thyssena Północ w II wojnie z Nilfgaardem, tworząc pułk kondotierów, w którym walczyli m.in. Adam Pangratt, Julia Abatemarco czy Lorenzo Molla.

Władcy Koviru i Poviss Edytuj

Miasta i warownie Edytuj

Krainy Edytuj

Towary eksportowe Edytuj

Kovir posiadał ogromną liczbę kopalń, dzięki czemu w znacznym stopniu rozwinął się handel. Towary eksportowe:

  • szkło,
  • sól,
  • rudy żelaza,
  • srebro,
  • nikiel,
  • ołów,
  • cyna,
  • cynk,
  • miedź,
  • chrom,
  • tytan,
  • wolfram,
  • platyna,
  • ferroaurum,
  • kryobelit,
  • złoto (80% światowego wydobycia).

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

- Przewrót był w Poviss! - ryknął Piżmak. - I ta, jak jej tam, no... leworucja! Obalono króla Rhyda, nynie rządzi tam klan Thyssenidów!
Miecz przeznaczenia

Liga z Hengfors i Kovir planują związki dynastyczne między sobą. Cintra i Południe ich nie interesują.
Krew elfów

- A zatem - uniosła głowę - są tacy, którzy już zawczasu przygotowują się do ucieczki. A dokąd, ciekawość?- Najwyżej notowana jest daleka Północ. Hengfors, Kovir, Poviss. Raz, że to faktycznie daleko, dwa, kraje te są neutralne i mają z Nilfgaardem dobre stosunki.
Czas pogardy

– (...) Głownie są z importu. Skąd, poznać po puncach. Te z Mahakamu mają wypuncowane skrzyżowane młoty, te z Poviss koronę albo głowę konia, a te z Viroledy słońce i słynną firmową inskrypcję.
Wieża Jaskółki

Krainy położone na północy, nad Zatoką Praksedy, Redania z dawien dawna traktowała jak swe własne lenno. Kovir i Poviss były – jak to się mówiło na dworze tretogorskim – apanażem w oprawie koronnej. Kolejni rządzący tam hrabiowie apanażyści zwani byli Trojdenidami, wywodzili się bowiem - lub twierdzili, że się wywodzą – od wspólnego przodka, Trojdena. (…) Trojden był formalnie wasalem Redanii, ale wasalem nietypowym – nie ponoszącym żadnych ciężarów ani powinności lennych. Ba, nie musiał składać nawet ceremonialnej przysięgi lenniczej, zażądano od niego wyłącznie tak zwanej obietnicy nieszkodzenia. Jedni mówili, że Radowid zwyczajnie się zlitował – wiedząc, że kovirskiej "oprawy koronnej" nie stać ni na daninę, ni na służebność. (…) Długie lata po śmierci Radowida I w Redanii nadal obowiązywało prawo promulgowane za czasów wielkiego króla. Po pierwsze: hrabstwo Koviru jest wasalem, ale nie musi ani płacić, ani służyć. Po drugie: apanaż kovirski jest dobrem martwej ręki, a sukcesja jest w wyłącznej gestii domu Trojdenidów. Po trzecie: Tretogor nie miesza się do spraw domu Trojdenidów. Po czwarte: członków domu Trojdenidów nie zaprasza się do Tretogoru na uroczystości obchodów świąt państwowych. Po piąte: ani z żadnych innych okazji.
Wieża Jaskółki

Tymczasem z toczonych na północy wojen Kovir i Poviss podniosły się silniejsze i potężniejsze. (…) Wyraźniejszym sygnałem rosnącej potęgi Północy był coraz aktywniejszy eksport. O Kovirze przez dziesiątki lat mawiano, że jedynym bogactwem tej krainy jest piach i morska woda. Dowcip przypomniano sobie, gdy produkcja kovirskich hut i salin praktycznie zmonopolizowała światowy rynek szkła i soli. Ale choć setki ludzi pijały ze szklanic ze znakiem kovirskich hut i soliły zupę povisską solą, wciąż był to w świadomości ludzkiej kraj niebywale odległy, niedostępny, surowy i nieprzyjazny. I przede wszystkim inny.
Wieża Jaskółki

Na północ ruszyła druga fala emigracji. Tak jak i poprzednia, fala ta głównie składała się z niezadowolonych cudaków, którzy różnili się i chcieli inaczej. Ale tym razem nie byli to skłóceni z życiem i nigdzie nie pasujący awanturnicy. Przynajmniej nie jedynie. Na północ pociągnęli uczeni, którzy wierzyli w swe teorie, choć teorie te okrzyczano za nierealne i wariackie. Technicy i konstruktorzy, przekonani, że wbrew powszechnej opinii da się jednak zbudować wykoncypowane przez uczonych maszyny i urządzenia. Czarodzieje, dla których stosowanie magii do stawiania falochronów nie było świętokradczym despektem. Kupcy, dla których perspektywa rozwoju obrotu zdobią była rozsadzić sztywne, statyczne i krótkowzroczne granice ryzyka. Rolnicy i hodowcy, przekonani, że nawet z najgorszych gruntów można zrobić dające urodzaj pola, że zawsze da się wyhodować odmiany zwierząt, którym dany klimat służy.
Na północ pociągnęli także górnicy i geologowie, dla których surowość dzikich gór i skał Koviru stanowiła nieomylny sygnał, że jeśli na wierzchu taka bieda, to pod spodem musi być bogactwo. Natura kocha bowiem równowagę.
Pod spodem było bogactwo.
Minęło ćwierć wieku – i Kovir wydobywał tyle kopalin, ile Redania, Aedirn i Kaedwen razem wzięte. Wydobyciem i przeróbką rud żelaza Kovir ustępował tylko Mahakamowi, ale do Mahakamu szły z Koviru transporty metali służących do wykonywania stopów. Na Kovir i Poviss przypadała ćwiartka światowego wydobycia kruszców srebra, niklu, ołowiu, cyny i cynku, połowa wydobycia kruszców miedzi i miedzi rodzimej, trzy czwarte wydobycia kruszców manganu, chromu, tytanu i wolframu, tyleż wydobycia metali występujących tylko w postaci rodzimej: platyny, ferroaurum, kryobelitu i dwimerytu.
I ponad osiemdziesiąt procent światowego wydobycia złota.

Wieża Jaskółki

Wyjawił się kolejny cel, któremu posłużyło złoto pomocnych gór. Stałą armię Koviru stanowiło dwadzieścia pięć tysięcy zaprawionych w bojach – i rozbojach – zawodowców, ściągniętych z najdalszych zakątków świata kondotierów, bezgranicznie wiernych kovirskiej koronie za niebywale szczodry żołd i zagwarantowaną kontraktem emeryturę. Gotowych na każdy hazard dla niebywale szczodrej premii, wypłacanej za każdą wygraną bitwę. Tych bogatych żołnierzy wiedli zaś do boju doświadczeni, zdolni – i obecnie bardzo bogaci – dowódcy, których Ryży i król Benda z Kaedwen znali świetnie – byli to ci sami, którzy wcale nie tak dawno służyli w ich własnych armiach, ale niespodziewanie przeszli w stan spoczynku i wyjechali za granicę.
Wieża Jaskółki

W niedługim czasie związani więzami krwi ze wszystkimi pozostałymi dynastiami świata królowie Koviru niezłomnie przestrzegali Traktatów Exeterskich. Nigdy nie mieszali się do spraw sąsiadów. Nigdy nie podnosili spraw obcej sukcesji – choć nieraz zawirowania dziejowe sprawiały, że król czy królewicz kovirski miał wszelkie podstawy uważać się za prawnego sukcesora tronu Redanii, Aedirn, Kaedwen, Cidaris lub nawet Verden czy Rivii. Nigdy potężny Kovir nie próbował aneksji terytorialnych ani podbojów, nie wysyłał uzbrojonych w katapulty i balisty kanonierek na cudze wody terytorialne. Nigdy nie uzurpował sobie przywileju "rządu nad falami". Kovirowi wystarczało Mare Liberum Apertum, morze wolne i otwarte dla handlu. Kovir wyznawał świętość handlu i zysku. I absolutną, niezachwianą neutralność.
Wieża Jaskółki


Ciekawostki i inne informacje Edytuj

  • Wraz ze zmianą rodu panującego zmieniono także narodowe barwy z indyga na szkarłat, na czym majątek zbił podający się za Daintiego Biberveldta doppler Dudu.
  • Z Poviss pochodził młody wiedźmin Coën
  • Z Koviru (i okolic) pochodzi wielu czarodziejów.
  • Kovir posiada jeden z najlepszych wywiadów na świecie.
  • W ostatnich latach Kovir ma coraz więcej problemów z brakiem żywności, którą dostarcza mu Nilfgaard.
  • Kovir i Poviss prawdopodobnie są wzorowane na Niderlandach, Flandrii i państwach Włoskich, które w czasach późnego średniowiecza i odrodzenia były najbogatszymi państwami w Europie (np. Wenecja wzbogacona na handlu morskim i bankowości). Sama zimowa stolica tych królestw, Lan Exeter, jest stylizowana na wybudowanej wysepkach Wenecji oraz na holenderskim Amsterdamie.
  • Poviss to także największe hrabstwo Walii leżące w jej środkowej części. We wczesnym średniowieczu istniało królestwo walijskie o takiej nazwie.
  • W Wiedźmin 3: Dziki Gon Triss organizuje ucieczkę czarodziejów z Novigradu do Koviru.
  • Według gry Wiedźmin 3 królem Koviru i Poviss jest Tankred .
  • W grze Wiedźmin 3: Dziki Gon gdy Geralt wybierze Triss Merigold jako ukochaną to wspólnie pod koniec wydarzeń z gry zamieszkają w Kovirze.

Więcej w Fandom

Losowa wiki