Fandom

Wiedźmińska Wiki

Pavetta

3739stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Pavetta; grafika Rivia.jpg

Pavetta; grafika Rivia

Pavetta - córka Calanthe i Roegnera, królewna cintryjska. Urodzona w 1235 roku. Żona Duny'ego i matka Ciri. Zginęła w 1257 roku w magicznej katastrofie wywołanej przez Vilgefortza na głębi Sedny.
Film pavetta.JPG

Pavetta w filmie

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

Włosy miała identycznego koloru jak matka - popielatoszare, ale nosiła je splecione w dwa warkocze, sięgające poniżej pasa. Oprócz diademiku z misternie rzeźbioną gemmą i paska z drobniutkich złotych ogniwek, ściskającego na biodrach długą srebrnobłękitną suknię, Pavetta nie nosiła żadnych ozdób.
Ostatnie życzenie

Geralt, wciąż niepokojony drganiem medalionu, rozglądając się po sali, napotkał nagle oczy Pavetty, szmaragdowozielone jak oczy matki.
Ostatnie życzenie

- (...) Myszowór, powiedz, jak to się stało z Dunym i Pavettą?
- Płynęli ze Skellige do Cintry. Zaskoczył ich sztorm. Ze statku nie odnaleziono nawet szczap.

Miecz przeznaczenia

- (...) Triss nie przesadza. Ja na własne oczy widziałem w akcji mamuśkę Ciri, królewnę Pavettę. Powiadam wam, było na co popatrzeć. Nie wiem, czy była Źródłem, ale nikt jej nie podejrzewał o zdolności, dopóki o mały włos nie obróciła w perzynę królewskiego burgu w Cintrze.
Krew elfów

A w Lwiątku płynie krew Calanthe. Bardzo gorąca krew. Znałam Cali, gdy była młoda. Kiedy zobaczyła chłopa, to tak przebierała nogami, że jakby chrustu podetkać, zajęłaby się żywym ogniem. Jej córka Pavetta, matka Lwiątka, była kubek w kubek. To pewnie i Lwiątko daleko nie padło od jabłoni.
Krew elfów

- A Calanthe - dodał Codringher - gwałtownie usiłowała zajść w ciążę i urodzić syna. Nic z tego nie wyszło. Urodziła córkę Pavettę, potem dwukrotnie poroniła i stało się jasne, że nie będzie miała więcej dzieci.
Czas pogardy

- Natomiast królewna Pavetta, żona dziwacznego Jeża, już w czasie ślubnej ceremonii miała na sobie podejrzanie luźną suknię. Zrezygnowana Calanthe zmieniła plany. Jeśli nie jej syn, pomyślała, to niech to będzie syn Pavetty. Ale Pavetta urodziła córkę. Przekleństwo, czy jak? Królowa mogła jednak jeszcze rodzić. To znaczy mogłaby. Bo zdarzył się zagadkowy wypadek. Ona i ów dziwaczny Jeż zginęli w nie wyjaśnionej katastrofie morskiej.
Czas pogardy

– Pavetta – przerwał Crach, nadal zamyślony – nie zginęła w czasie sztormu. Sztorm zaczął się po jej śmierci, morze jak zwykle zareagowało na zgon kogoś z cintryjskiej krwi. Badałem tę sprawę dostatecznie długo. I jestem pewien swego. (...) Statek, którym płynęli Pavetta i Duny, przepadł na osławionej Głębi Sedny. Nie był to pierwszy statek, który tam przepadł.
Wieża Jaskółki

– (...) Podczas rejsu ze Skellige do Cintry, na Głębi Sedny, Vilgefortz miał wciągnąć okręt w magiczny wsysacz. Ja, Pavetta i Ciri mieliśmy zamknąć się przedtem w specjalnie zabezpieczonej kajucie i przeżyć. A załoga... (...) Niestety (...) w moich planach nie doceniłem Pavetty. To melancholijne dziewczę o wiecznie spuszczonych oczach przejrzało mnie i moje zamiary. Przed podniesieniem kotwicy tajemnie odesłała dziecko na ląd. Wpadłem w szał. Ona też. Dostała ataku histerii. Podczas szarpaniny... wypadła za burtę. Nim zdążyłem wyskoczyć za nią, Vilgefortz wciągnął okręt w ten swój wsysacz. Walnąłem w coś głową i straciłem przytomność. Przeżyłem cudem, zaplątany w liny. Ocknąłem się cały w bandażach. Miałem złamaną rękę...
Pani Jeziora


Informacje z opisu rodowodu CirilliEdytuj

Notkę o Pavetcie napisał Andrzej Sapkowski w opisie rodowodu Ciri na swojej dawnej oficjalnej stronie.

Pavetta (pełne imię Pavetta Fiona Elen) bardzo różniła się zarówno od matki, ekspansywnej Lwicy Calanthe jak i od introwertycznego, ożywiającego się tylko na łowach ojca, Roegnera. Dzień upływał jej najczęściej na czytaniu poezji lub słuchaniu muzyki. Calanthe uważała, że takie zajęcia szkodzą córce na cerę i płuca i wręcz zmuszała ją do częstych wypraw "na zdrowe łono natury". Podczas takich eskapad Pavetta zawsze starała się odłączyć od orszaku panien (które słusznie miała za głupie) zaszyć gdzieś i spokojnie czytać.

Pewnego razu, gdy oddaliła się, ukryła i czytała, z krzaków wyłonił się nagle straszliwy potwór - zakute w zbroję ciało miał ludzkie, ale łeb ogromnego jeża. Pavettę sparaliżowało ze zgrozy, a Jeż, ku jej zdumieniu, podniósł tomik poezji, który upuściła, usiadł i zaczął głośno czytać. W chwilę później deklamował zaś utwory innych poetów, które w sposób oczywisty znał na pamięć. Pavetta słuchała, coraz bardziej oczarowana dziwnym stworem.

Przez kilka tygodni dochodziło do spotkań, wspólnego czytania i deklamowania, wreszcie Jeżowi udało się namówić Pavettę, by spotkała się z nim po zmroku. Królewna przekupiła służące i damy dworu własną biżuterią i zorganizowała rendez vous. Ku jej zdumieniu z wybiciem północy Jeż zmienił się w przystojnego młodzieńca, który w dodatku powiadał się być zaklętym księciem o imieniu Duny. Romantyczna dusza Pavetty wzięła górę - dziewczyna pokonała ostatnie opory i została kochanką Jeża.

Spotkania stały się częste i regularne, kochankowie nabrali rutyny i stali się nieostrożni. Podpatrzono ich i rzecz dotarła do królowej Calanthe. Calanthe pamiętała o przygodzie Roegnera i o Prawie Niespodzianki. Zdecydowana była pozbyć się Jeża za wszelką cenę, ale w taki sposób, by jej tym nie obciążano. Postanowiła ściągnąć do Cintry wiedźmina...

O tym, co było dalej, opowiada szczegółowo nowela "Kwestia ceny". Równo w 9 miesięcy po pierwszej nocnej schadzce Pavetty i Duny'ego, w Noc Belleteyn (z 30 kwietnia na 1 maja) urodziła się dziewczynka, której nadano imiona Cirilla Fiona Elen Riannon.

Dość szczęśliwe pożycie Pavetty i Duny'ego przerwała ich tragiczna śmierć. Obydwoje zginęli w tajemniczej katastrofie morskiej na osławionej Głębi Sedny.

"Ciri pamiętała powrót króla Eista, jego skamieniałą, pobladłą twarz. I milczenie królowej. Pamiętała ponurą, straszną ucztę, na której dzikie, brodate morskie wilki ze Skellige powoli upijały się wśród przerażającej ciszy. Pamiętała szepty. Geas Muire... Geas Muire!

Pamiętała strugi ciemnego piwa, wylewanego na posadzkę, rogi, roztrzaskiwane o kamienne ściany halli w wybuchach rozpaczliwego, bezsilnego, bezsensownego gniewu. Geas Muire! Pavetta!

Pavetta, królewna Cintry, i jej mąż, książę Duny. Rodzice Ciri. Przepadli. Zginęli. Zabiło ich Geas Muire, Przekleństwo Morza. Pochłonął ich sztorm, którego nikt nie przewidział. Sztorm, którego miało nie być..."

("Krew elfów", rozdz.7)

Nie odnaleziono ciał. Małżonkowie nie mają więc grobu - ani nawet cenotafu, albowiem królowa Calanthe uszanowała obyczaj Skellige, w myśl którego nie stawia się cenotafów zaginionym ofiarom morza.

Władcy Cintry starszy herb Cintry

młodszy herb Cintry

CerbinCorrelCoram ICoram IICorbettDagoradCalantheRoegnerEist TuirseachNieoficjalny herb prowincji Cintra Emhyr var Emreis
Królowe
Becca z NazairuEschiva z SoddenRigoberta z LyriiFiona z TemeriiElen z KaedwenAdaliaCalanthe • "Cirilla"
Inni członkowie dynastii cintryjskiej
CeranCirraPavettaCirilla

GaleriaEdytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki