Recent changes Random page
GAMING
Gaming
 
WoWWiki
Halopedia
FFXIclopedia
Age of Conan
Warhammer Online
Grand Theft Wiki
See more...

Tissaia de Vries

Z Wiedźmińska Wiki

Tissaia de Vries - czarodziejka, arcymistrzyni, członek Kapituły. Była rektorka Aretuzy. Pedantka. Autorka księgi "Zatrute źródło". W czasie Przewrotu na Thanedd zdjęła magiczną barierę z Garstangu, uniemożliwiającą rzucanie czarów, doprowadzając do rzezi. Po Przewrocie popełnia samobójstwo.

[edytuj] Dane z książek Sapkowskiego

Siedząc wyprostowana w fotelu wyrównała koronkowe mankiety, lewy bowiem układał się nieco inaczej niż prawy. Poczuła na sobie niechętny wzrok Terranovy i rozbawione spojrzenie Vilgefortza. Wiedziała, że jej legendarny pedantyzm denerwuje lub bawi wszystkich. Ale absolutnie się tym nie przejmowała.
Krew elfów, str. 227

Jedna z idących za nimi kobiet miała ciemne, gładko uczesane włosy, błyszczące oczy i wąskie wargi. Nosiła narzucony na ramiona krótki płaszcz z fioletowej kamchy, oprymowany futrem z popielic.
Czas pogardy, str. 83

Zgromadzeni czarodzieje rozstąpili się, kłaniając z sza­cunkiem wkraczającym na salę osobistościom. Jako pier­wszy podążał niemłody, ale krzepki mężczyzna w niezwy­kle skromnym wełnianym stroju. U jego boku kroczyła wysoka kobieta o ostrych rysach i ciemnych, gładko ucze­sanych włosach.
- To Gerhart z Aelle, znany jako Hen Gedymdeith, najstarszy z żyjących czarodziejów - poinformowała pół­głosem Yennefer. - Kobieta idąca obok niego to Tissaia de Vries. Jest tylko niewiele młodsza od Hena, ale nie krę­puje się używać eliksirów.

Czas pogardy, str. 115

Tissaia de Vries położyła swój wypracowany ozdobny podpis pod ostatnim zdaniem listu. Po długim namyśle dodała jeszcze obok ideogram oznaczający jej prawdziwe imię. Imię, którego nikt nie znał. Imię, którego nie używała od bardzo dawna. Od czasu, gdy została czarodziejką.
Skowronek.

Czas pogardy, str. 228

Tissaia de Vries usiadła w fotelu przy stole, zdmuchnęła świecę, jeszcze raz poprawiła leżące w poprzek listu pióro i przecięła sobie żyły na przegubach obu rąk.
Czas pogardy, str. 229

Oceń ten artykuł: Share this article: