Wikia

Wiedźmińska Wiki

Utopiec

3359stron na
tej wiki
Komentarze0


Utopiec (Muire D'yaeble w dialekcie skelligijskim) - człowiek, który utopił się i pod wpływem magii zamienił się w bezmyślne stworzenie gardzące wszystkim, co żywe.

Żyją na terenach w pobliżu zbiorników słodkowodnych, takich jak rzeki, jeziora, stawy czy bagna. Są wszystkożerne, jednak posilają się głównie tym, co znajdą w pobliżu wody. Atakują i pożerają również i ludzi.

Sprytne i dość inteligentne potwory. Ich taktyka walki polega na przyczajaniu się pod powierzchnią wody i łapaniu ofiar z zaskoczenia. Utopce są dość odporne na krwawienie i większość trucizn, za to jako stworzenia pokoniunkcyjne, są wrażliwe na srebro. Ich wodny tryb życia i budowa ciała uzależniona od wody sprawiają, iż stwory podatne są na ogień.

Z ciał utopców można zdobić składniki alchemiczne, takie jak kwas Ginatzy, mózg czy trupi jad. Ponadto, za trofeum z utopca - mianowicie jego głowę - można odebrać niezłą nagrodę.

Utopiec w grze WiedźminEdytuj

Nie jest trudny w pokonaniu. Ma długie palce, z błonami między nimi, które ułatwiają mu pływanie, wielkie oczy i jeszcze większe płetwy. Występuje w okolicach wód i bagien najczęściej w grupach. Oskórując go można zdobyć mózg utopca i trupi jad. Najlepiej walczyć z nim stylem szybkim i grupowym. Jest podatny na srebro oraz próby powalenia i podpalenia, dlatego w walce z nim dobrze spisuje się znak Igni oraz Aard.

Dane z oficjalnej strony gry The Witcher Edytuj

"Od czasu do czasu, poddane wpływowi plugawej magii ciała topielców zmieniają się w utopce - bezmyślne stworzenia gardzące wszystkim, co żywe i jedzące ludzkie mięso. Napuchnięte od wody ciała utopców wypełniają trujące gazy, zdolne zranić bądź sparaliżować śmiałków, którzy odważą się zaatakować owe stworzenia."

Dane z książek Sapkowskiego Edytuj

-Co za czasy - westchnął grododzierżca. - Co za parszywe czasy! Jeszcze dwadzieścia lat temu, kto by pomyślał, nawet po pijanemu, że takie profesje będą? Wiedźmini! Wędrowni zabójcy bazyliszków! Domokrążni pogromcy smoków i utopców!(...)
Ostatnie życzenie, str. 11

- ...chocia wiedźmak wielce chciwy a na złoto łasy - mamrotała babka, mrużąc oczy - nie dać onemu więcej jak: za utopca srebrny grosz albo półtorak. Za kotołaka: srebrne grosze dwa. Za wąpierza: srebrne grosze cztery...
Ostatnie życzenie, str. 187

Utop.jpg

Obraz utopca

(...) Tego dzieciaka, co w stawie utonął, mógł kurcz chwycić. Ale zaraz wszyscy w krzyk, że to utopiec albo kikimora i że trzeba wiedźmina wezwać...
Czas pogardy, str. 98


Utopiec w kulturze polskiej Edytuj

Bieruń jest miastem, z którego wywodzi się wiele ludowych podań, mówiących o tajemniczych„Utopcach".  Można mówić nawet o małej mitologii.

Według wierzeń „Utopce" to duchy zrzucone z nieba, zamieszkujące tereny podmokłe. Dogodnym miejscem do bytowania stworów, były tereny zwane„Żabim krajem", odpowiadające powierzchni dzisiejszego powiatu bieruńsko-lędzińskiego, ze względu na występowanie na tych terenach licznych mokradeł i nieistniejącego już Wielkiego Stawu Bieruńskiego. Z licznych bajek, legend i podań możemy dowiedzieć się, że „Utopce" potrafiły przyjmować różne postacie zwierząt, ludzi, półludzi oraz elementów przyrody nieożywionej. Umiejętności te były często wykorzystywane do czynienia lokalnej społeczności przeróżnych żartów.

Utopiec water demon by aleksanderkarcz-d7j5zxf.jpg

Słowiański utopiec

Oto jedna z legend o Utopcu:

Był sobie raz pewien Utopiec, który strasznie pragnął mieć żonę. Postanowił, że żony poszuka wśród ludzi, a potem wciągnie pod wodę. Kiedy pewnego razu wynurzył się z rzeki zobaczył Gustlę. Była to piękna dziewczyna, także Utopiec od razu postanowił, że to ona zostanie jego żoną. A że był chytry i przebiegły to uknuł plan. Najpierw postanowił zaprzyjaźnić się z jej ojcem, który był przewoźnikiem na rzece Olzie, a późnymi wieczorami zawsze siedział w swojej budce i czekał na górników wracających z pracy, by przewieźć ich łodzią na drugą stronę. Wtedy też przychodził do niego Utopiec, przemieniony w przystojnego młodzieńca, trochę niewielkiego wzrostem i grał z przewoźnikiem w karty. Przedstawił się jako Hanys. Grywał także i w południe, ponieważ wtedy przychodziła Gustla z obiadem dla swego ojca. I tak zaczęła się ich znajomość. Często chodzili razem na spacery, dużo rozmawiali, planowali swój ślub. Raz Utopiec namówił Gustlę, by poszła z nim na zabawę taneczną do karczmy. Wszystkie dziewczęta zazdrościły jej takiego przystojnego kawalera, nawet wybaczając mu maleńki wzrost,a on wpatrzony był tylko w nią.  W końcu matka dziewczyny postanowiła porozmawiać z nią o młodzieńcu. Wtedy Gustla podzieliła się z nią swoimi wątpliwościami. 

514cad59b3097 o.jpg

Bieruński Utopiec

-Wiesz mamulko, gdy się żegnomy po spacerze i on do mi dzióbka, to mo takie blank zimne usta…A na zabawie ino tańcuje do północy, gdy zygor piźnie dwanoście, to mnie ciągnie za sobą bo musi iść do dom. Potym idzie w kierunku rzeki i tam zniko…Takiego kawalera żech jeszce nie mioła..  Matka Gustli nic nie powiedziała. Postanowiła jeszcze zapytać swojego męża, co on myśli o Hanysie. Przewoźnik również miał wątpliwości.  -Zawdy gdy na kościele piźnie północ, to on kończy gra, ciepie karty i idzie. Nawet jak mo cztery asy! I nie wypili my piwa do końca! A tam kaj siedział łostaje mokro plama..Eli by to nie był tyn..tyn utopiec.  Rodzice Gustli postanowili jej nic nie mówić. Ale matka dziewczyny wiedziała już, co zrobić. Kiedy kolejnym razem Gustla wybierała się na tańce z Hanysem, kobieta pomogła się jej ubrać, a gdy ją czesała, to niepostrzeżenie wplotła we włosy roślinę zwaną przytulią. Gustla oczywiście nic o tym nie wiedziała.  Poszła z matką do karczmy i czekała, aż przyjdzie Hanys. Dużo czasu upłynęło nim w końcu zobaczyła go w drzwiach karczmy i zaczęła do niego wołać. Ale on tylko kręcił głową, że nie podejdzie. W końcu poddała się i tańczyła z innymi chłopcami. A gdy wybiła północ matka stwierdziła, że muszą już iść.  Jednak kilka kroków za nimi cały czas podążał Hanys i powtarzał w kółko.  -Wyciep z włosów to ziele..Prosza Cie..Wyciep…Jednak matka dziewczyny poganiała ją i nie pozwoliła jej tego usłyszeć. Kiedy doszły do rzeki usłyszały nagle plusk. Wtedy zobaczyły jak Hanys wskakuje do wody i znika. Gustla wystraszyła się, że jej narzeczony się utopił, ale wtedy matka wytłumaczyła jej, kim był naprawdę i dlaczego bał się do niej podejść. Przytulia bowiem posiada moc, która odstrasza Utopcow.  I wszystko dobrze się skończyło. Gustla wyszła za mąż za bardzo porządnego chłopca – górnika.. A Utopiec próbując się zemścić doprowadził do wezbrania wody w rzece, która porwała prom przewoźnika, jego budkę oraz spory kawał brzegu. Ale jemu nic się nie stało, bo umiał dobrze pływać!

Moje-najblizsze-okolice-bierun.jpg

Utopce w Bieruniu

Dla upamiętnienia starych wierzeń i bogatej kultury ludowej, na rynku w Bieruniu pojawiły się rzeźby „Utopców" umiejscowione na studni. Rzeźby przedstawiają „Utopca" w różnych postaciach: „Starego Utopca", „Młodego Utopca" i „Kaczki".

CiekawostkiEdytuj

  • Utopce są wrogo nastawione do bab wodnych. Wzajemnie się wybijają. Mimo to, w warunkach rzeczywistych, przy przypadkowym spotkaniu nie dochodzi między nimi do agresji. Stwierdzone przy okazji przechodzenia misji pobocznej od Keiry Metz "Przyjacielska Przysługa".

Galeria Edytuj

Utopiec w grze komputerowej "Wiedźmin 2: Zabójcy Królów"

Więcej od Wikii

Losowa wiki