Wampir
Z Wiedźmińska Wiki
Wampir - wyróżnia się kilka gatunków wampirów różniących się zachowaniem, wyglądem czy też zdolnościami. Znane się następujące gatunki wampirów:
- Wampiry wyższe:
- Wampiry niższe:
Spis treści |
[edytuj] Fakty i mity o wampirach
Wszystkie wampiry w książkach Sapkowskiego łamią stereotypy, gdyż nie działają na nie takie rzeczy jak woda święcona, krzyż, czosnek itp. np. towarzyszącego wiedźminowi wampira Regisa kiedyś podziurawiono kołkami, odrąbano głowę, oblano wodą święconą i zakopano, co jednak nie przeszkodziło wampirowi w odrodzeniu się, tu podaje całą listę faktów i mitów o wampirach w książkach Sapkowskiego.
- Wampir nie musi pić krwi (Jednakże sprawia to wampirom przyjemność tak, jak człowiekowi picie alkoholu. Poza tym dodaje mu to siły).
- Ugryzienie wampira nie zmienia ugryzionego w wampira.
- Wampir wcale nie jest zmarłym który powstał z grobu. Wampiry pojawiły się w świecie po Koniunkcji Sfer.
- Nie na wszystkie wampiry działa światło słoneczne. Kiedyś były ale ewoluowała uodporniając się na światło słoneczne, aby przetrwać, wśród ludzi.
- Wampiry nie odbijają się w lustrze, wodzie itp.
- Rzeka nie jest dla wampira żadną przeszkodą.
- Woda święcona wampirowi nie szkodzi.
- Kołek wbity w serce też nie unicestwia go na zawsze.
- Krzyż, ani czosnek wampirowi nie jest straszny.
[edytuj] Ważniejsze postaci
[edytuj] Dane z książek Sapkowskiego
I było coś, co żyło tylko po to, by zabijać. Z głodu, dla przyjemności, powodowane czyjąś chorobliwą wolą, z innych przyczyn. Mantikora, wyvern, mglak, żagnica, żyrytwa, przeraza, leszy, wampir, ghul, graveir, wilkołak, gigaskorpion, strzyga, zjadarka, kikimora, wipper.
Ostatnie życzenie, str. 121
Wampir a. upiór, jest człowiek zmarły, przez Chaos ożywiony. Pierwsze życie utraciwszy, w. drugiego w nocnej porze używa. Wychodzi z grobu przy świetle księżyca i jeno za śladem jego promieni postępować może; napada śpiące dziewczęta lub młodych parobczaków, których nie przebudziwszy, krew ich słodką ssie.
Physiologus
Chrzest ognia, str. 140
Wieśniacy czosnek w wielkiej obfitości pojedli, a ku większej pewności wieńce sobie czosnkowe na szyjach pozawieszali. Niektórzy, osobliwie niewiasty, całe główki czosnku pozatykali, gdzie jeno mogli. Całe sioło czosnkiem śmierdziało horrendum, dumali tedy kmiecie, że w bezpieczności są i że nic im upir uczynić nie zdoła. Wielkie było zasię ich zdumienie, gdy upir, o północku nadleciawszy, nie zląkł się zgoła, jeno śmiać się jął, zębami od uciechy zgrzytać a szydzić. "Dobrze to, wołał, żeście się przyprawili, wnet was żreć będę, a przyprawione mięsiwo więcej mi do smaku. Posólcie się jeszcze a popieprzcie, a i o musztardzie nie zapomnijcie.
Silvester Bugiardo, Liber Tenebrarum, czyli Xięga Przypadków Strasznych lecz Prawdziwych, nigdy Nauką nie Explikowanych
Chrzest ognia, str. 140
[edytuj] Ciekawostki
- Mało znanym faktem jest, iż wampiry mają rozwiniętą kulturę i posiadają swą własną mitologię. Na cześć jednego z jej bohaterów, Emiel Regis, nazwał muła skradzionego rivskim gerylasom imieniem Draakul.
