Wyzima

Minęli otaczające Wyzimę lasy, weszli na łąki i pastwiska.
Poszli dalej, wnet dotarli na groblę wiodącą wzdłuż stawów i rowów. I nagle nad wierzchołkami olch zobaczyli czerwone dachówki wierz górującego nad jeziorem wyzimskiego zamku.
Pani jeziora, str. 220

Rozkaz królewski i poczta dopadły go w Hagge, gdzie wypoczywał po powrocie z Tregotoru. Opuścił twierdzę nocą, galopując gościńcem wzdłuż lewego brzegu Pontaru, przekroczył granicę z Temerią przed świtem, a teraz, w południe następnego dnia, był już nad brzegiem Ismeny. Gdyby król Foltest był w Wyzimie, Aplegatt doręczyłby mu posłanie jeszcze tej nocy.
Czas pogardy, str. 7

Przebywał na południu kraju, w Mariborze, oddalonym od Wyzimy o blisko dwieście mil. (...) W okolicach Białego Mostu porzucił wiodący na zachód gościniec i pojechał lasami, w kierunku Ellander. (...). Sforsował rzekę bez trudu - od czerwca nie padało, woda w Ismenie opadła znacznie. trzymając się skraju lasu, dotarł na szlak wiodący z Wyzimy na południowy wschód, w stronę krasnoludzkich hut, kuźni i osiedli w Masywie Mahakam.(...). Przed wieczorem był już na zachodniej granicy księstwa Ellander, na rozstaju w okolicach wioski Zavada, skąd miał prostą i bezpieczną drogę do Mariboru - czterdzieści dwie mile bitym, uczęszczanym traktem.
Czas pogardy, str. 7-8

Oren stoi słabo, a ceny kamieni w Wyzimie nie są za wysokie, za blisko do krasnoludzkich kopalni w Mahakamie
- ?, str.